28 maja - Świętochłowice (Centrum Kultury Śląskiej, pl. Krauzego 1, g. 18.00),
30 maja - Łódź (Teatr Muzyczny, ul. Północna 47/51, g. 20.00),
31 maja - Warszawa (Teatr Roma, ul. Nowogrodzka 49, g. 20.00)
Gerardo Núnez zaprezentuje utwory ze swojej najnowszej płyty "Andando el Tiempo" i "Jazzpana" oraz swoje najciekawsze kompozycje z lat poprzednich. Wystąpi z towarzyszeniem własnej grupy, w skład której wchodzą:
Gerardo Núñez - gitara flamenco,
Carmen Cortés - taniec flamenco,
Cepillo - instrumenty perkusyjne, cajón,
Pablo Martín - kontrabas.
Skład zespołu stanowią znakomici muzycy, którzy przyciągają uwagę widzów nie tylko swą porywającą muzyką, ale także osobowością. Te koncerty będą prawdziwym świętem nowoczesnego i pełnego ognistej wirtuozerii flamenco, które z pewnością przyciągnie wiele miłośników tego nurtu artystycznego z całej Polski.

Flamenco - niezwykła siła oddziaływania, z której muzyka ta słynie, ma swoje źródło w symbiozie różnych form artystycznego wyrazu - dynamicznej gry na gitarze, ognistego tańca i pełnego ekspresji śpiewu. Flamenco jest więc nie tylko pokazem wirtuozerii instrumentalnej, ale także barwnym i efektownym widowiskiem scenicznym. Tej wielości wrażeń należy też przypisywać ogromną popularność, jaką sztuka ta cieszy się na całym świecie i ostatnio także Polsce.
Gerardo Núnez jest zaliczany do jednego z najlepszych gitarzystów nowego pokolenia. Swobodnie gra czyste flamenco, głęboko osadzone w tradycji, jak również to, zbliżone bardziej w kierunku jazzu i salsy. Jest on znakomitym solistą jak również niezwykłym akompaniatorem do śpiewu i tańca. Urodził się w 1961 roku w Jerez de la Frontera na południu Andaluzji. Grę na gitarze rozpoczął w bardzo wczesnym wieku i już jako nastolatek występował na scenach klubów i teatrów akompaniując największym śpiewakom flamenco. Wkrótce jako bardzo pracowity samouk skupił się na grze solowej i w 1981 roku wraz z legendarnym gitarzystą Paco Cepero objechał Japonię dając serię koncertów. Dwa lata później wyjechał do Madrytu, gdzie pracował z wieloma profesjonalnymi zespołami flamenco i zaczął eksperymentować z jazzowymi muzykami. Grając w zespole znakomitego tancerza Mario Maya, poznał tancerkę Carmen Cortés, jego obecną żonę, z którą do dziś występuje, komponując dla niej muzykę do spektakli tanecznych. W 1987 roku nagrał swoją pierwszą solową płytę, która zebrała najlepsze recenzje jakie w ogóle może otrzymać album instrumentalny. Kolejne nagrania za każdym razem zaskakiwały nowatorstwem i zbierały coraz więcej nagród nie tylko w Hiszpanii, ale również zagranicą.
Gerardo regularnie bierze udział w największych festiwalach flamenco oraz występuje jako solista w Stanach Zjednoczonych, Ameryce Południowej, Japonii i w całej Europie. Jest to gitarzysta, który podziwiany jest na całym świecie i występował na deskach najwspanialszych sal koncertowych świata nie tylko z wielkimi muzykami flamenco (m. in. Enrique Morente, Terremoto, La Paquera, Indio Gitano, Ramón el Portugés, Carmen Linares, Israel Galván, Esperanza Fernández, José Mercé), ale także sławami jazzu (John Patitucci, Danilo Pérez, Michael Brecker, Dave Holland, Dave Thomas, Paquito D'Riviera, Perico Sambeat, Eberhard Weber, Richard Galliano, Erico Raba, Chano Dominguez, Renaud Garcia Fons, Jorge Pardo, Carles Benavent, Tomás San Miguel), muzyki klasycznej (Plácido Domingo, Teresa Berganza) i rozrywkowej (Julio Iglesias, Andreas Vollenweider, Ana Belén, Juan Manuel Serrat) oraz z orkiestrą symfoniczną.
Gerardo Núnez posiada ognistą wirtuozerię, dzięki której stwarza misternie utkane melodie i skomplikowane rytmiczne elementy. Wraz z jazzowo latynoskimi wpływami jego muzyka staje się przesiąknięta natchnieniem i pięknem jest dynamiczna, liryczna, wyszukana, głęboka oraz niezwykle porywająca. Technikę gry ma opanowaną do granic możliwości. Swoją wyobraźnią muzyczną, wirtuozerią i łatwością w improwizowaniu zaskakuje wszystkich współczesnych gitarzystów, włączając nawet samego Paco de Lucię, który tak wypowiedział się o jego wirtuozerii: "Pewne rzeczy, które gra Gerardo są niemożliwe do zagrania. Prawdopodobnie, ze wszystkich gitarzystów, on ma obecnie najlepszą technikę".
Dyskografia:
Flamencos en Nueva York (Gasa 1989)
Jucal (El Gallo Azul 1994)
Calima (Alula Records 1998)
Salomé (El Gallo Azul 1999)
Jazzpana II (Act Music 2000)
Cruce de Caminos (Resistencia 2001)
Pasajes (Resistencia 2002)
Nueva Escuela de la Guitarra Flamenca (Act Music 2003)
Andando el Tiempo (Act Music 2004)
Głosy prasy:
"Wyjątkowa, zadziwiająca dojrzałość, jeden z najbardziej interesujących gitarzystów w generacji post Paco de Lucia."
"Bez wątpienia jeden z najlepszych koncertów roku."
"Gerardo Nunez - koronowany następca Paco de Lucii."
"Zdumiewająca technika Nuneza i jego poczucie muzyki pozwala mu odkrywać zupełnie nowe przestrzenie bez zatracenia korzeni flamenco..."
"...spójna, płynąca muzyka, która pokazuje dzikość i energię gitary flamenco wraz z melodyjnością w różnorodności jej aspektów. Nunez, tak samo jak Paco de Lucia posiada tą niezwykłą łatwość grania jazzujących akordów oraz typowych, wybitnie trudnych i szybkich technik gry na gitarze flamenco..."
"...Gerardo Nunez jest jednym z innowatorów i wirtuozów gitary flamenco nowego pokolenia, którzy odziedziczyli wielki skarb starych mistrzów adaptując muzykę flamenco do dzisiejszego świata i muzycznej rzeczywistości..."
"... Znakomity gitarzysta jest głęboko zakorzeniony w tradycji, ale gotowy na ciekawe eksperymenty. Rezultat jest niezwykle pasjonujący, z respektem dla tradycji, lecz z wielkim smakiem nowoczesności..."
"Gerardo Nunez jest jednym z najbardziej utalentowanych i ambitnych muzyków Hiszpanii. Swoim stylem pokazuje zręczne łączenie tradycyjnych form flamenco z nowymi brzmieniami i rytmami. Każdy, kto interesuje się flamenco, muzyką akustyczną albo po prostu gitarą powinien zobaczyć Nunieza. Jego muzyka jest wdzięczna, ekscytująca i posiada ogromną witalność."
